Jana Vasiljevic

Jana Vasiljević is een multidisciplinaire kunstenares uit ex-Joegoslavië, met een achtergrond in storytelling, illustratie en community arts. Ze is de dochter van een Servische vader en een West-Vlaamse moeder, en die verschillende culturele achtergronden en ervaringen hebben altijd een grote invloed gehad op haar werk, zowel op de vorm als de inhoud. 



In haar werk wisselt Jana af tussen haar persoonlijke praktijk, intieme werken waarin ze persoonlijke verhalen centraal stelt; en samenwerkingspraktijken waarin ze bij voorkeur werkt rond projecten die ze van betekenis vindt voor een breed publiek. Jana nam internationaal deel aan verschillende projecten, workshops, tentoonstellingen en residenties in de Graphic Colony of Youth (Belgrado), Sarjakuvakeskus – Finnish Comics Center & HIAP (Helsinki), In De Ruimte (Gent), Street Gallery (Belgrado), Die Angewandte (Wenen), Galleri Storck (Oslo), PA-F (St. Erme) en anderen.



 Tijdens Jana’s studententijd ontstonden meerdere samenwerkingsverbanden. De collectieven Tieten Met Haar (TMH) en Les VoiZines groeiden uit tot een belangrijk onderdeel van de alternatieve kunstscène in België en Europa. Dit wordt geïllustreerd door het bereik van Zine Happening, een platform voor makers en liefhebbers van small press, georganiseerd door Les VoiZines. TMH van zijn kant is aanwezig op allerhande evenementen in de Europese underground comics scene. Recent startte Jana het collectief Garden Of Delights (G.O.D.) op, een gloednieuw feministisch kunstcollectief dat de verborgen structuren en machtsdynamieken onderzoekt die ten grondslag liggen aan niet-erkende en niet-gewaardeerde arbeid. Samen met 15 andere kunstenaars waagt hun speels gemeenschappelijk onderzoek zich in het moeras van plezier, werk, ambacht, karwei, kunst, vaardigheid, dilettantisme en de grootsheid van wat vaak slechts als ‘de kleine dingen’ wordt beschouwd.



3 questions à Jana Vasiljevic

Blank
Kunt u in enkele woorden de werken beschrijven die worden tentoongesteld in "United Comics of Belgium"?

Parallel aan mijn werk binnen de kunstenaarscollectieven, ontwikkelde ik ook een meer individuele praktijk die zich afspeelt in mijn atelier. Dit deel van mijn oeuvre kwam tot een buitengewone bloei tijdens de eerste lockdown die ik doorbracht op het platteland in Zomergem. 



 Als kind hield ik niet van het platteland. Ik vond het saai en niet echt leuk om er tijd door te brengen. De geur van mest was smerig, in een tuin lopen met kippen was vies, het wonder van een koe die een kalf baart verloor na die eerste keer snel zijn glans. Alles was groen en bruin. Er was geen stimulans, alleen een rust die ik als tiener lethargisch vond.  Maar in de lente van 2020, toen ik gedwongen werd om een lange periode op het platteland door te brengen, veranderde dit. Na zovele jaren stadsleven ervoer ik het platteland plots anders. Ik begon de “niet-saaie” kant te observeren. Dezelfde dingen kregen opeens betekenis: mijn grootvader die kampioen manillen was; de boerenfeesten in het dorp; mijn neef die zijn border collie trainde om schapen te hoeden; jonge kinderen die tractors bestuurden in smalle straatjes tussen de velden; de authentieke blauwe lange jas met zilveren knopen die mijn grootmoeder en elke andere boerin die je aan het werk zag, droeg (een jas die ik tegenwoordig ook graag draag). En de kleuren, de kleuren van het platteland: uitgestrekte kleurvlakken gescheiden door rechte lijnen, de poging van mensen om de natuur te ordenen en te classificeren, om haar net genoeg te temmen zodat zij voor ons kan zorgen. Er is ook zo’n delicate focus op de wetten van de andere levende wezens die ook de ruimte bewonen, los van door de mens getrokken lijnen.



Welke plaats geef je het tentoongestelde werk in je creatieve reis?

De rustige en reflectieve periode in Zomergem resulteerde in een erg productieve periode in mijn individuele praktijk. Mijn werk verschoof van het vertellen in stripvorm naar schilderen, nog steeds geïnspireerd door mijn vroegere werk in strips en in een herkenbare stijl uit eerdere verhalende werken. In de reeks “Zomergem” creëerde ik schilderijen van het Meetjesland, beelden die tegelijk zeer herkenbaar, intiem en universeel zijn.

 In de context van vandaag en de nood aan meer openbare, gedeelde ruimte vind ik veel voldoening en gedrevenheid uit collectief werk. Maar er is ook een verlangen naar de openheid van de velden en eindeloze gewassen, en de tijd om die te vertalen in liefdevolle portretten die voor velen herkenning oproepen. En het gaat niet alleen om herkenning, maar ook om herinneringen aan de kindertijd, veiligheid, een vertrouwde omgeving, ook voor mij als de kunstenaar.